wtorek, 11 października 2016

Karnawał blogowy 26. 19 sposobów na tańsze figurki


                






     Temat bieżącej edycji Karnawału Blogowego zainspirował mnie do pisania. Ale nie zobaczycie tu tutoriala odnośnie malowania czy modelowania. Zajmę się tematem dużo bardziej fundamentalnym. Zanim bowiem pomalujemy figurkę, skonwertujemy ją czy spalimy na podwórku – musimy wejść w jej posiadanie. I o ile nie dostaliśmy jej w prezencie, w spadku, bądź nie znaleźliśmy pudełka na ulicy (bo spadło z tira) – pozostaje nam kupno. Sprawa wydaje się oczywista. Zaś diabeł tkwi w szczegółach. A konkretnie w niemal uniwersalnej zasadzie – hobbysta chce mieć znacznie więcej figurek, niż pozwala jego budżet. Dziś więc podzielę się z wami sposobami na pozyskanie figurek mniejszym kosztem, niż ten, który ponieślibyście kupując je po prostu w sklepie. Nie liczcie jednak, że znajdziecie tu przepisy na wyczarowanie blistrów z kapelusza – oszczędności poczynione przy stosowaniu poniższych metod pozwolą na zaoszczędzenie w porywach do około 40% wydatków. Ale – ziarnko do ziarnka, oszczędność do oszczędności – i za cenę trzech zestawów ze sklepu kupicie sobie 4.












W zasadzie jedyną zaletą poniższych metod są oszczędności. Dlatego opisując je, skupię się na ich wadach. I na koniec wprowadzenia – wydaje mi się, że tekst ten trafi głównie do osób już wkręconych w figurkowe hobby. Co jest poniekąd bezcelowe, bo większość z nich prawdopodobnie już wpadła na te pomysły. Więc jeśli znacie kogoś, kto dopiero zaczyna – przekażcie mu proszę wiedzę, którą umieszczę w poniższym tekście.

Ad rem:

1)      Przeceny i promocje.


Nie żart! Najprawdziwsza prawda!



Pomysł jasny jak słońce. I raczej częściej spotykany (albo po prostu lepiej widoczny) w sklepach internetowych. Po prostu klikasz na ikonkę „przecen i promocji” i patrzysz, co tam umieszczono. Przy czym w przypadku sklepów z grami raczej nie zachodzi sytuacja znana z hipermarketów, kiedy to cena towaru jest poprzednio podnoszona. I w efekcie „przecena” jest w istocie ceną standardową. W przypadku niektórych gier ceny są istotnie niższe, niż te z początku sprzedaży.

wady sposobu: Figurki i książki to nie mięso, i mogą leżeć w magazynie dłużej niż pół roku. Dlatego, jeśli już coś trafi do promocji, to znaczy że straszyło na półkach i sprzedawca jest w stanie nawet trochę stracić, by się tego pozbyć. Nie liczcie więc na jakieś bardzo atrakcyjne i popularne rzeczy. A do tego - trzeba regularnie śledzić ofertę sklepową, by wychwycić moment, kiedy pojawi się coś dla ciebie. I kupić to szybciej od innych klientów.


        2) Eksploatacja programu lojalnościowego.



Wiele sklepów prowadzi różnego rodzaju programy lojalnościowe. Te z grami też. Ich idea jest prosta - im więcej wydasz, tym większą zniżkę dostaniesz. Więc, żeby zacząć kupować taniej, trzeba wydać kupę pieniędzy. Na szczęście można zmniejszyć te koszta poprze utworzenie swego rodzaju spółdzielni. Kilka osób razem robi zakupy w danym sklepie - ale tylko jedna występuję w roli kupującego. I to tej osobie rośnie stały rabat. Ale dzieje się to szybciej, niż gdyby to robić pojedynczo. Dlatego efektywnie można korzystać z niego szybciej - i szybciej ma się dostęp do większych zniżek.

wady sposobu: Po pierwsze - trzeba przykleić się do konkretnego sklepu. A nie zawsze będzie miał on w ofercie akurat to, co chcesz. Albo cena - nawet z rabatem - będzie wyższa niż tej samej figurki u innego sprzedawcy. A do tego dochodzi wysiłek z uzgadnianiem tych wszystkich wspólnych zakupów, koordynowaniem ich odbioru.

          3) Stały monitoring sklepów internetowych


ever vigilant


W modelu idealnego wolnego rynku istnieje założenie, że klient posiada pełną informację o towarach i cenach. Oczywiście tego założenia nie można zrealizować w stu procentach - ale przecież nikt nie zabroni ci próbować! Siedząc przy podłączonym do internetu kompie mamy możliwość bieżącego śledzenia i porównywania oferty wielu sklepów internetowych. Zarówno polskich, jak i zagranicznych.  Dodatkowo wiemy, który oferuje najtańsze koszta wysyłki, który dysponuje szeroką ofertą itd. Regularnie aktualizując tą wiedzę, możemy znaleźć interesujące nas figurki w najlepszej dostępnej na rynku cenie.

wady sposobu: trzeba poświęcić dużo czasu, i to regularnie. W tym czasie można by pójść do normalnej pracy i zarobić sobie tą sumę, którą oszczędzi się na wybraniu nieco tańszej oferty. I tym samym zwiększyć PKB, dołożyć się do funduszów ZUSu i KRUSu... No chyba, że śledzisz strony sklepów właśnie w trakcie "pracy".

         4) i-szop.pl


537 stron ofert figurkowych. Prawdopodobnie znajdziecie coś dla siebie.


Ta strona to sposób na ominięcie wysiłku związanego z próbami realizacji poprzedniego punktu. Po prostu internetowa porównywarka cen, jakich wiele. Ale porównuje ceny gier. Wpisujemy sobie tytuł i widzimy, gdzie można kupić daną rzecz i za ile.

wada sposobu: Porównywarka jest poświęcona planszówkom. A więc figurek i gier figurkowych w ofercie jest mało - i to tylko te najpopularniejsze. Czyli te z najlepszym marketingiem i dystrybucją.


        5) Figurki z planszówek.


36 wikingów, 5 bohaterów specjalnych, 4 duże potwory. Całość za 250 zł. A w bonusie całkiem niezła (podobno) gra. Kto da mniej?


Od jakichś kilku lat figurki przestały być domeną gier bitewnych. Coraz częściej można je znaleźć również  w grach planszowych. I nie są to już tylko pionki czy gumoludki. W niektórych tytułach (szczególnie tych wydawanych przez CoolMiniorNot) ich jakość nie odbiega znacznie modeli oferowanych przez wydawców bitewniaków. Dlaczegóżby więc nie kupić planszówki w celu wykorzystania znajdujących się w niej figurek do gry bitewnej? W przypadku niektórych zestawów zakup taki będzie tańszy, niż gdyby kupować figurki oddzielnie. Na przykład - podstawka do Descenta 2 edycji może spokojnie służyć za armię do Dragon Rampant. W wielu grach o drugiej wojnie światowej występują figurki żołnierzy, czy pojazdów bojowych.
No i - nie zapominajmy o istotnym bonusie. W pakiecie z figurkami dostajemy oddzielną grę :)
wada sposobu: niestety - przeważnie jakość figurek planszówkowych jest niższa niż bitewniakowych (szczególnie metalowych czy żywicznych). W dodatku figurki te mogą się różnić skalą czy stylistyką od używanych w danym bitewniaku. No i najczęściej łamią swym wyglądem zasadę What You See Is What You Get. W dodatku inni gracze, albo organizatorzy turniejów mogą kręcić nosem na używanie nie koszernych figurek. I do tego trzeba dokładnie znać zawartość danej planszówki. Jak widać - sporo z tym zachodu.

           6) Likwidacje sklepów.



Pchać się, nie starczy dla każdego!


Oglądaliście pewnie nie raz i nie dwa archetypową scenę wyczerpanego wędrowca, przemierzającego pustynię. Śledzonego przez cierpliwe sępy. Jeśli w tej scenie kibicowaliście raczej sępom, to ten sposób przypadnie wam do gustu. O co w nim chodzi?
Co jakiś czas jakiś fan postanawia zarabiać pieniądze na tym, co kocha i otworzyć biznes związany z grami. Czasami jest to sklepik. Sęk w tym, że to bardzo niszowe hobby, w dodatku nie będące artykułem pierwszej potrzeby, pozbawione dofinansowującego je lobby, a w dodatku niemodne. A więc tego typu sklepów nie może być za dużo w jednym mieście. Wystąpi nadpodaż, i handel przestanie być opłacalny (szczególnie w momencie wygaśnięcia preferencyjnego ZUSu dla nowych przedsiębiorców). Wtedy sklep (realny albo internetowy) kończy swoją działalność. I zazwyczaj czyści magazyny. Sytuacja taka przypomina promocję z punktu 1 - ale obniżki często są niższe i obejmują szerszy zakres towarów. Nic, tylko korzystać.

wada sposobu: po pierwsze - trzeba mieć upatrzoną ofiarę. Oznaki kłopotów sklepu można rozpoznać z wyprzedzeniem: nie pojawia się nowy asortyment, pojawiają się za to akcje mające przyciągnąć nowych klientów. Po drugie - nie można się pomylić w typowaniu. Po trzecie - trzeba być szybkim, tego typu akcje nie trwają długo. W dodatku trzeba wyprzedzić innych sępów. No i w końcu - może być tak, że to, na co miałeś chrapkę, zostało już wykupione. Być może nawet w okresie, kiedy sklep jeszcze na siebie zarabiał.

          7) allegro.pl




Nie wierzę, by ktoś nie znał tej strony. Największy sklep ze wszystkim w całej Polsce. Tylko trumny nie można tam kupić. Ale figurki - jak najbardziej. Tam można napotkać ludzi, którzy chcą zakończyć swą figurkową przygodę z jak najmniejszą stratą finansową. Albo odnaleźć unikatowe figurki, wygrzebane u dziadka na strychu. A w dodatku - po cenach niższych niż w sklepie.

wada sposobu: jest ich niemało. Bardzo dużo tam figurek do tych najpopularniejszych systemów, ale będziesz miał poważny kłopot ze znalezieniem czegoś bardziej niszowego. Albo wystawione na sprzedaż figurki mogą być uszkodzone lub niekompletne. Tudzież niska cena samych ludków może być kompensowana wysoką ceną wysyłki. No i nie jest to sklep ze stałym asortymentem. Dziś okazja jest, dwa kwadranse później - już nie. Więc trzeba poświęcić czas na trzymanie ręki na pulsie.


        8) Fora specjalistyczne.


Tysiące ekspertów od figurek, oddalonych tylko o kilka kliknięć myszy!

O ile w pierwsze systemy bitewniakowe wchodzi się spontanicznie, to w przypadku kolejnych można się nieco lepiej przygotować, rozeznać się w temacie. Do tego celu służą najlepiej specjalne fora lub grupy na facebook'u, skupiające fanów danej gry. Oprócz możliwości wymienia się opiniami, pochwalenia się swoimi pracami i zjechania cudzych zazwyczaj pozwalają one na handel pomiędzy użytkownikami. Tutaj znajdziesz nie tylko to, co aktualnie najłatwiej dostać - ale też rzadkie figurkowe antyki. W tym te do najbardziej niszowych gier. A w dodatku dowiesz się, jak możesz wykorzystać nowo kupione modele w grze, jakie są ich słabe lub mocne strony. Jeśli chcesz wypróbować tą metodę, wpisz w google "polskie forum" a następnie tytuł gry, która Cię interesuje. Na pewno znajdziesz coś dla siebie.

wada sposobu: podobne do tych z promocji czy allegro. Może być tak, że upatrzysz sobie jakąś konkretną figurkę, a akurat nikt nie będzie chciał takowej sprzedać. No i musisz uzbroić się w cierpliwość.

        9) Zamienniki



.
Wyobraźmy sobie, że potrzebujesz skompletować oddział szkieletów. Albo wehrmachtu, albo postapokaliptycznych zbirów, albo rzymskich legionistów... Mam na myśli figurki, które są mało specyficzne dla danego uniwersum, obrazujące byty na trwale zakorzenione w popkulturze. I które w związku z tym trudno objąć prawami autorskimi. Zazwyczaj są one produkowane przez co najmniej kilka firm. Dlatego przed kupnem modeli sugerowanych przez producenta można zrobić rozeznanie odnośnie konkurencyjnej oferty. Może okazać się, że wydasz mniej. Albo więcej - ale za zestaw ze znacznie większą ilością figurek (a więc cena jednego hipka będzie ostatecznie mniejsza). I do tego będziesz mógł się pochwalić oryginalnymi modelami.

wady sposobu: figurki od innego producenta mogą nieznacznie różnić się proporcjami, nawet jeśli zostały teoretycznie wyrzeźbione w takiej samej skali. I wyglądać na nienaturalnie drobne/chude/duże przy reszcie kolegów ze stołowego pola bitwy. W dodatku możesz mieć kłopot z użyciem ich na oficjalnym turnieju. No i, jak w wielu przypadkach powyżej, trzeba zrobić czasochłonny research.

          10) Konwersje.


Nożyk, klej, greenstuf, alternatywne malowanie... I już masz zupełnie inny model, działający według zupełnie innych reguł.


Przypomnijmy sobie z szkielety z poprzedniego przykładu. Mamy takie gołe kościotrupki, niby nic specjalnego. Ale bierzemy troszkę greenstuffu, robimy im płomienie wokół czaszek, rozwiane i postrzępione płaszcze, jakieś elementy pordzewiałej i pokiereszowanej zbroi, kolczug. Do tego podwyższamy nieco poziom podstawki, sklejamy w dynamicznych pozach. A zamiast mieczyków, w które były bazowo wyposażone, wklejamy im w dłonie kosy zrobione na bazie wygiętych spinaczy biurowych. I tym oto sposobem chudy Kostek zmienił się w potężnego, budzącego grozę Upiora Kurhanu. Który normalnie kosztuje trzy razy więcej i trzeba zamawiać go przez mail order. A ty, pokazując nietypowe figurki kolegom pękasz z dumy i zastanawiasz się, co by było, gdyby dziewczyny też grały w bitewniaki...

wady sposobu: nie każdy niestety ma talent w palcach. Nie każdą figurkę da się zrobić domowymi metodami tak, by wyglądała ładnie. No i trzeba zainwestować w różne masy modelarskiej, narzędzia. A potem dłubać i dłubać przez długie godziny. Dla jednych będzie to dodatkowa zabawa, ale dla innych zmarnowanie kilku(nastu) godzin.


           11) Konwent albo targi.


Nowości ze świata gier, spotkania ze sławnymi ludźmi, możliwość nawiązania nowych znajomości. To nie jedyne atrakcje konwentów.


Posiedzieliśmy sobie przy work station albo przy kompie, pora rozruszać kości i wyjść na dwór (albo na pole, drodzy mieszkańcy byłej stolicy). A skoro już opuszczamy naszą hobbicią norką, to warto skierować kroki do miejsca, gdzie będziemy mogli kultywować nasze pasje i spotkać podobnych nam ludzi. A więc - nie stadion, czy maraton miejski, ale konwent fanów fantastyki, ewentualnie targi gier czy książek. W ostatnich latach pojawia się coraz więcej tego typu imprez. I gromadzą one zarówno coraz więcej publiczności, jak i coraz więcej wystawców. A wystawcy na swych stoiskach nie tylko sprzedają swą produkcję po okazyjnych cenach (taniej niż na co dzień), ale też chętnie podzielą się swoimi planami na przyszłość, czy zademonstrują swoje gry. Kupujesz taniej i jednocześnie fajnie spędzasz czas. Sama korzyść! Ale czy aby na pewno?
wady sposobu: Jeśli nie mieszkasz w dużym mieście to masz pod górkę (nie tylko w kwestii figurek). Może się okazać, że koszt dojazdu wcale nie równoważy oszczędności przy zakupach. Ale jeśli nawet jesteś młodym, wykształconym, z dużego miasta - to nie będziesz miał danego konwentu na zawołanie. Musisz poczekać parę miesięcy. A jak już się doczekasz, to może się okazać, że akurat nie ma tam tych rzeczy, które cię interesują. Wydawca albo dystrybutor się nie zjawili. Albo wcale nie dali promocyjnych cen. Często bywa też tak, że wystawcy koncentrują się na swej bieżącej ofercie, niedawnych premierach, zaniedbując dawniejsze produkcje. A do tego trzeba kupić bilet wstępu.

           12) Inny system.




Problem wysokich cen jest często w istocie problemem wysokich cen konkretnych figurek do konkretnego systemu. Oczywiście prym wiodą tutaj produkty Games Workshop. Więc kiedy nakręcisz się na jakąś grę, a potem łapiesz się za głowę na myśl o kosztach... To doskonała chwila by rozważyć alternatywne możliwości. W dzisiejszych czasach istnieje bowiem wiele gier utrzymanych w konkretnej tematyce, i z podobnymi założeniami co do skali gry i figurek. Porównaj więc sobie to o czym marzysz, z tym co jest dostępne. Być może inne gry będą miały tańsze podręczniki, albo tańsze figurki - albo po prostu niższy koszt wejścia. Na przykład te przedstawione w tym i tym wpisie. W dzisiejszych czasach nie jesteśmy skazani na jeden jedyny system. Znajdzie się coś na każdy gust i na każdą kieszeń. Istnieją nawet podręczniki za darmo i legalne - jak na przykład ten.

wady sposobu: z tą metodą jest trochę tak jak z dziewczynami. Zdobywasz tą, która jest w zasięgu twoich możliwości, ale nie koniecznie tą, która najbardziej cię kręci. Na szczęście zawsze możesz wrócić do bitewniaka, na którego nie pozwoliłeś sobie wcześniej.


13) Zakup na spółkę.

Ta metoda doskonale kombuje się z pkt. 2. Z tym że nie zakłada stałej współpracy większej grupy ludzi, ale okazjonalny wspólny zakup. Najlepiej w ten sposób kupić jakiś starter (albo army set) i rozdzielić między siebie. Ale równie dobrze sprawdzi się to w przypadku mniejszych zestawów lub nawet pojedynczych figurek (patrz pkt. 20). Co prawda nie dostajesz w ten sposób całego zestawu, ale nie zawsze jest on potrzebny. Musisz tylko zgadać się z kimś chętnym. I to co się da - dzielicie na dwa. Albo trzy.

wada metody: współkupujący może być zainteresowany akurat innym zestawem, niż jesteś zainteresowany ty. Albo tym samym - i tym samymi figurkami. Więc trzeba szukać chętnego. Oczywiście fora specjalistyczne (pkt. 8) mogą być pomocne, ale nie gwarantują powodzenia. I ta po paru miesiącach szukania chętnego nie uciekniesz przed samodzielnym zakupem.


14) Sklepy niehobbystyczne.


Poproszę małpkę i papierosy.


A może poszukać szerzej? Nie tylko w sklepach z grami dla nerdów? Często bywa tak, że sprzedawany w nich towar jest wyceniony wyżej niż podobne rzeczy dostępne w sklepach innych branż. Na przykład - potrzebujemy słonia bojowego do antycznej armii. Możemy kupić go za 100 zł w sklepie hobbystycznym, albo za 20 w sklepie z zabawkami. Albo za 5 w sklepie "Wszystko za pięć złotych". Podobnie może podejść do różnej maści czołgów, pojazdów bojowych, smoków, dinozaurów. Albo materiałów malarskich typu farbki, pędzelki podkłady, narzędzia. Wszystko to taniej kupisz w sklepie z materiałami dla plastyków. Zaś najtańsze makiety znajdziesz w zoologu, na dziale dekoracji do akwarium.

wady metody: często rzeczy nie przeznaczone do wargamingu (szczególnie zabawki) są wykonane z materiałów gorszej jakości, mniej dokładnie. W dodatku są pozbawione rzeczy takich jak podstawki. I raczej nie licz na to, że idealnie będą pasować do skali, w jakiej wykonano resztę twojej armii. Poza tym potrzeba tu trochę kreatywności - co mogę zrobić z zestawu "Zwierzęta leśne"? Albo poszukiwań konkretnej rzeczy po wielu różnych sklepach.


             15) Fillery


I dobrze wygląda, i 17 krasnoludów zastępuje 20!

Pierwowzorem tego rozwiązania były myki starożytnych i średniowiecznych dowódców polegające na strojeniu w zbroje ciur obozowych, palików albo zwłok przywiązanych do palików. A następnie wystawianiu ich pomiędzy własnymi szeregami. A wszystko to, by osłabić wrogie morale i stworzyć wrażenie, że ma się więcej żołnierzy, niż w rzeczywistości. Dowódca figurkowych wojsk może wykonać podobny zabieg. Szczególnie jeśli gra w systemy, gdzie występują duże bloki piechoty. Może mianowicie powiększyć liczebność regimentu, wstawiając między wojaków jakiś element terenu, szczególnie skonwertowaną figurkę. I już z oddziału 20 osobowego powstaje tanim kosztem - 30 osobowy.
Można też zrobić tak w grach, w których oddziały poruszają się w formacji rozproszonej - pod warunkiem że ów filler zajmuje przestrzeń porównywalną z figurkami, które ma zastępować.
wady sposobu: nie każdy będzie chętnie patrzył na używanie fillerów. Szczególnie organizatorzy turniejów. Jeśli już są one dopuszczane do gry, to powinny przedstawiać jakąś wartość estetyczną. Czyli - musisz wpaść na jakiś fajny pomysł, a potem go fajnie wykonać. Może i oszczędzisz troszkę pieniędzy - ale niekoniecznie czas.

         16) Proxy
Proxy ładniejsze i prawdopodobnie droższe od oryginalnych figurek. Nie o to chodzi w tym patencie. Źródło


Jeśli grasz głównie w stałym gronie, a w dodatku jesteś na początku poznawania danego systemu bitewnego, prawdopodobnie będzie Ci wybaczone używanie tej metody. Jest ona wyjątkowo prosta. Po prostu mówisz, że na czas danej gry figurki chudopachołków z kosami na sztorc będą reprezentowały elitarną Królewską Gwardię (która oczywiście jest sprzedawana po wyższej cenie). W wersji hardcorowej nie musisz nawet używać figurek. Wystarczą podstawki, kartoniki przycięte na wymiar oddziałów, czy puszki z napojami oznaczające smoki.

wady sposobu: nie wiem, jak wy, ale dla mnie bitewniaki były zawsze fajne ze względu na użycie ładnych figurek. A więc raczej niechętnie grałbym przeciwko proksom więcej niż raz. Wygląda to słabo i zastanawiasz się, czy przeciwnik traktuje zabawę z równym zaangażowaniem, nie poświęcając wysiłku i funduszy na budowanie armii. Z tego względu metoda ta jest niechętnie widziana przez organizatorów turniejów czy gier sklepowych.



        17) Zakupy za granicą


Za granicą też może się to i owo spieprzyć.

"Dzisiaj Polska - jutro cały świat!". Też możesz iść tą drogą, choć oczywiście na mniejszą skalę. Tak się składa, że jednak zdecydowana większość figurek na świecie jest produkowana poza granicami naszego kraju. A kiedy już przypłyną do nas zza mórz i oceanów, to zostaną objęte cłem, marżą hurtowni, marżą detalisty - i mogą kosztować drożej, niż gdyby ominąć pośredników i kupić je u źródła. Opcja ta może być szczególnie dochodowa w dobie wielkich zawirowań gospodarczych, połączonych z gwałtownymi wzrostami i spadkami kursów walut. Nie zawsze funt czy dolar kosztują tyle samo. Najlepiej oczywiście kupować na dołku!

wada metody: wymaga dobrej znajomości języków obcych, dostępu do konta z którego można robić zakupy w innej walucie. Z czym mogą być związane osobne prowizje. Więc trzeba mieć wszystko skalkulowane  (w tym - ceny waluty) - bo wcale nie koniecznie samodzielne robienie zakupów będzie oszczędnością. No i za granicą sklepy i sprzedawcy też mają kłopoty z realizacją zamówień. A nawet jeśli nie - to trzeba poczekać co najmniej kilka tygodni na dojazd figurek na miejsce. A poza tym - robiąc tak, godzisz w polski handel i gospodarkę.


        18) Kserowanie figurek
Disclaimer: wymieniam ten sposób w kronikarskiego obowiązku. Ale nie zachęcam do jego stosowania. Oprócz niego macie jeszcze 18 innych, bardziej legalnych.


- Czujesz topioną żywicę?
- no... To chyba z tamtej piwniczki...
- Straż obywatelska - do akcji!

Jeśli twoim autorytetem jest Jan Paweł II, a w podstawówce donosiłeś pani, którzy koledzy i kiedy palili papierosy za szkołą - to świadomość tego, że taki sposób w ogóle istnieje przejmie cię odrazą i oburzeniem. Polega on bowiem na znalezieniu pozbawionego skrupułów i sumienia fachowca (albo co gorsza - samemu zostanie nim!), biegłego w mrocznych sztukach odlewnictwa i żywicomancji. A następnie podrzucenie mu danej figurki i zlecenie mu powielenia jej w jakiejś ilości. A potem płacisz, i dostajesz kopie figurek. Sam nie podam tutaj linka do takich usług - nie będę robił żadnemu takiemu fachowcowi reklamy (za darmo). Ale jeśli masz google czy facebooka, to zapewne sam znajdziesz kogoś takiego. To, ile zaoszczędzisz, zależy od tego, ile kosztowała figurka bazowa, i ile odlewów zrobiłeś.
Na razie ta metoda jest niewygodna, relatywnie kosztowna, a jakość figurek uzyskanych tą drogą pozostawia wiele do życzenia. Ale poczekajcie, aż drukarki 3d staną się tak popularne jak punkty ksero, i ich użytkowanie będzie porównywalnie tanie. To odmieni oblicze hobby. Tego hobby.

wada metody:  trzeba mieć figurkę bazową - własną lub pożyczoną. Potem trzeba namierzyć wykonawcę. Zazwyczaj większość tego typu przedsięwzięć, to nie są zarejestrowane działalności gospodarcze, więc trzeba się naszukać. A potem i tak może się okazać  (zazwyczaj tak jest) - że jakość figurki jest porównywalna z niesławnym finecast'em. Albo nawet jeszcze gorsza. Być może właśnie dlatego te figurki były takie nędzne, bo produkowano jego w tego typu zakładzikach? Do każdej figurki trzeba robić osobną formę - co sprawia, że jeśli chcesz powielić kilka, różnych - to większy sens ekonomiczny ma skorzystanie z wymienionych wyżej patentów. No i - jeśli Bóg istnieje - narażasz swą nieśmiertelną duszę na wieczne potępienie, popełniając grzech piractwa.


        19) Zakupy spod lady


CO PAN MI SIĘ TU ROZKŁADA! TO NIE JEST SALON DAMSKO - MĘSKI! JA TU FIGURKI MAM!


Pewnie każdy z was ma takiego kolegę, który jest waszym osobistym diabełkiem i informuje was o tym, jak wygląda ciemna strona życia. To od niego wiecie, że istnieją pornosy (i co w nich jest), gdzie kupić i jak działają narkotyki. I u niego właśnie przebywacie, kiedy nikt nie może was namierzyć z powodu wyłączonego telefonu. Ja też mam takiego, i on właśnie powiedział mi o pewnym jednym dziwnym sposobie na tanie figurki. Otóż w niektórych miejscach (niekoniecznie sklepie) związanych z szeroko rozumianym klimatem fantastyki można zamówić figurki z bardzo dużą zniżką cenową (dochodzącą do 25%). A potem odebrać z pod lady. Wymaga to pewnego zachodu, nawiązywania kontaktów, ale ostateczni wcale nie jest takie trudne. A w dodatku można tam kupić np. tańsze farbki. Sam oczywiście nie mam dokładnych informacji, ale poszukajcie, podopytujcie się, popiszcie na forach - może coś znajdziecie.

wady metody: kolega powiedział mi, że można tam kupić tylko niektóre figurki (konkretnie: jednego producenta). No i trzeba czekać, czasami znacznie dłużej niż umówiony termin. Do tego dochodzi to całe zamieszanie z zamówieniami i konspiracją.





Ale czy to się aby opłaca?


To tyle na dziś o sposobach na tańsze figurki. To na pewno nie wszystko, co można by wymyślić, więc jeśli macie jeszcze jakieś, których nie wymieniłem - piszcie w komentarzach. Ale zanim się rozstaniemy, podrzucę jeszcze jedną sugestię. Idącą nieco w poprzek poprzednich pomysłów. Każdy z nich koncentrował się na zmniejszeniu wydatków na modele. Ostatni zaś polega na zwiększeniu osobistych dochodów. Ex-prezydent powiedział "Zmień pracę, weź kredyt". Ja zaś mówię - "Domagaj się podwyżek, poszukuj nowych sposobów na zarabianie. Zwiększaj swoje kompetencje. A jeśli znajdziesz lepszą pracę za lepsze pieniądze, to zmieniaj od razu. Ale kredyty odradzam. To ostateczność".


Jeśli ci się uda, będziesz miał więcej kasy do wydania na figurki i nie będziesz musiał się szczypać z każdymi 20toma złotymi. A fundusze na pewno w życiu Ci się przydadzą.

czwartek, 6 października 2016

Frostgrave - najlepszy system we wsi (?).


Disclaimer: Poniższy tekst w żaden sposób nie aspiruje do miana recenzji systemu Frostgrave. I tak nie napiszę nic lepszego niż Karol z bloga najmita.net. Oto recenzja (a w zasadzie kompletny opis!) rozbita na trzy części: pierwszą, drugą i trzecią. To właśnie jest rzetelny opis podstawki do gry. Natomiast w tekście poniżej znajdziecie opinię nt tego systemu. W pierwszej części - raczej pean niż opinię. Po kilku miesiącach ogrania się mój entuzjazm nieco ewoluował. A więc w tytułowym bonusie znajdziecie wrażenia bazujące na blisko roku grania, malowania, kolekcjonowania i obserwowania rozwoju linii wydawniczej.
To tyle, tytułem wstępu. Uprasza się o zapięcie pasów i wyłączenie telefonów komórkowych. Startujemy.








                Gdyby zapytać dwóch wargamerów, jaka gra jest najlepsza, otrzymalibyśmy około 8 odpowiedzi. Jeden lubi ładne figurki, dla innego ważna będzie możliwość uczestnictwa w sportowej rywalizacji, a jeszcze inny nie zaśnie spokojnie, aż nie przeczyta kilkunastu tomów fluffu.
Jak widać, ostateczne rozwiązanie kwestii najlepszego systemu nie jest proste. Niemniej jednak pora odpowiedzieć na tą palącą kwestię i wskazać grę, która góruje zdecydowanie nad pozostałymi produkcjami. Oto lista miażdżących argumentów!


1) Tanio, tanio, tanio, niska cena, w przystępnej cenie.


Jedne z najtańszych figurek na rynku. Co prawda pre-paint, ale na upartego można by dorobić do nich jakieś zasady. Ale na Frostgrave nie wydacie znacznie więcej.

               Na tą chwilę trudno wskazać mi system, który stanowi mniejsze wyzwanie dla portfela. Wiele gier szczyci się niską ceną na wejściu - "Już za 200 zł możesz mieć grywalny zestaw!". Ale Frostgrave bije je wszystkie na głowę, sprzedaje kopa w nery i na do wiedzenia kradnie zegarek! Aby zacząć grać potrzebujemy - reguł, modeli i makiet. Reguły można w Polsce kupić najtaniej już za 36.68 zł (w sklepie google play). A jeśli nie macie sumienia i nie boicie się iść do piekła, może ściągnąć podręcznik z torrentów. Dla tych bardziej wrażliwych na szczęście istnieje możliwość spowiedzi.
                Potem figurki. Ponieważ gra opowiada o przygodach czarodzieja, jego wiernego asystenta oraz bandy najemników, potrzebujemy właśnie takich modeli. Gdyby kupować je u jedynego znanego mi polskiego dystrybutora, to za blister z magikami zapłacilibyśmy około 32 - 35 złotych (na przykład taki elementalista). Do tego pudełko z żołnierzykami pełniącymi rolę zbrojnej obstawy. Kosztuje 108 zeta (sprawdźcie sami). Ale z zawartych w nim figurek złożymy 20 wojaków. A maksymalna liczebność bandy to 10 modeli, z czego 2 to czarodziej i jego uczeń... Łatwo policzyć, że ponad połowa pudełka nadaje się do wtórnego spieniężenia.

2) Czy to możliwe, by może być jeszcze taniej? Ależ tak!


A teraz, zanim przejdziemy do dalszej części tekstu, krótka przerwa na galerię band do Frostgrave. Żadna z nich nie powstała na bazie oryginalnych figurek. Np. ta. Na pewno niejeden czytelnik tego bloga ma już figurki z tego zdjęcia w domu. Źródło.
Wampir i jego nieumarła drużyna. Nigdzie nie jest powiedziane, że członkowie bandy muszą być ludźmi. Źródło.
Mogą być nawet elfami. Źródło.
    

Albo podstępnymi islamistycznymi uchodźcami, którzy uparcie przybywają do Europy, by pozbawić białych ludzi ich pracy, kobiet i zasiłków!  Źródło.



Oto banda w klimacie celtyckim. Źródło. 



Wyobraźnia twórców figurek i graczy nie zna granic. Mamy nawet bandę humanoidalnych zwierzaków. Źródło.
              Jeżeli czytasz te słowa, to prawdopodobnie wydałeś już co najmniej paręset złotych na miniaturowe, plastikowe lub metalowe laleczki. Niewykluczone też, że zmarnowałeś kilkadziesiąt roboczogodzin na ich pomalowanie. I w rezultacie dysponujesz niebagatelną kolekcją miniatur, która wstyd pokazać znajomym i rodzinie - by nie mieli twardych dowodów na zaawansowanie twojego upadku.
                Dobrą stroną tej sytuacji (bo wszystko ma swoją dobrą stronę! Może oprócz dożywocia w meksykańskim więzieniu...) jest fakt, że Twoje wydatki na figurki do Frostgrave'a będą jeszcze mniejsze, niż opisałem to punkcie pierwszym! Otóż wielu ludzi grających w ten system z powodzeniem używa modeli innych producentów - a nawet odwzorowujących nieco inne postaci. Do tej pory obserwowałem ośmiu graczy próbujących podejścia do tego systemu, i tylko dwóch wystawiło firmowe, dedykowanego do tej gry figurki. Pozostali używali analogicznych, już posiadanych ludków z innych systemów - a nawet planszówek. I nikomu to nie przeszkadzało. Co ciekawe - takie podejście nie jest wyrazem polskiej pazerności, co raczej klimatycznego wysmakowania. Na międzynarodowym forum skupiającym fanów tego systemu ze świecą można szukać band robionych z oryginalnych modeli   (to forum to lektura na lata - sprawdź sam(a)).


3) Opanuj zasady w godzinę!



                Większość systemów bitewnych aspiruje do dokładnego odtworzenia prezentowanych realiów. W efekcie najczęściej otrzymujemy udziwnione, nierealistyczne, nieintuicyjne i rozbudowane zasady, liczące sobie co najmniej kilkadziesiąt stron, jeśli nie liczyć reguł specyficznych dla każdej strony konfliktu. A i tak ostatecznie mają się nijak do tego, co mają obrazować.
                Skłamałbym, pisząc, że z Frostgrave'em jest zupełnie inaczej. Niektóre rozwiązania przyjęte w regułach karzą się zastanawiać, co miał w głowie autor, kiedy je pisał. Na przykład - czemu czarodziej zawsze ruszy się pierwszy, a wraz z nim trzy najbliżej stojącego jego figurki? Nie łudźmy się, że znajdziemy sensowną odpowiedź. Natomiast wielką zaletą tych zasad jest łatwość ich przyswojenia. Nie przesadzam - serio, można opanować je w godzinę, zwłaszcza gdy ktoś zgrabnie wytłumaczy. Ale i samemu można dać radę.  I nie chodzi mi tu o ogólny zarys - ale o całokształt - system inicjatywy, ruch, skoki, wspinanie się, walka, strzelanie, czarowanie, składanie składu bandy, zdobywanie doświadczenia. Większość akcji całkowicie rozstrzyga jeden lub dwa rzuty kostką dwudziestościenną!
                Gdy już zaczniesz grać, nie będziesz musiał do każdej potyczki przygotowywać się jak do klasówki z biologii. Obaj gracze mają do dyspozycji identyczny - i niezbyt rozbudowany zestaw żołnierzy.

4) Zaproś do gry kolegę, żonę, dziecko i psa!


- Przecież tu pisze, że nie można się wyteleportować z walki!
- Jest napisane! A poza tym w ogóle nie kapujesz zasad aktywacji!
- Zamknijcie mordy, muszę się skupić! Zapytam się na leadadventure, jak to rozpatrzyć...


                Kolejna przewaga tego systemu nad innymi wynika z poprzednich. Tanie figurki (które możesz już mieć), proste zasady... A więc jest to system wyjątkowo dobry, by zagrać w niego z kimś, kto do tej pory nie miał z bitewniakami nic wspólnego. Albo zawsze chciał spróbować, ale jakoś nigdy nie nadarzyła się okazja. Najłatwiej oczywiście wciągnąć kolegę siedzącego w klimacie, tak jak ty, lubiącego opowieści o czarodziejach, elfach, wojowniczkach odzianych w pancerne stringi i biorącego prysznic raz na tydzień. Ale możesz spróbować zachęcić do zabawy teściową. Zamiast kłócić się z wujkiem o zamach w Smoleńsku - zagrajcie w grę o starciu magów. Wystarczy  kawałek stołu czy podłogi (o wymiarach 36 na 36 cali), kilka makiet - i rodzinny obiad będzie niezapomniany nie tylko z powodu nieświeżego bigosu.
                Reasumując - wybierając Frostgrave - masz szansę większą, niż w przypadku innych gier bitewnych -  że rzeczywiście sobie pograsz.




5) Bo to co najważniejsze w grach - to dobra zabawa.





                Mało co udaje się perfekcyjnie za pierwszym razem. Na przykład nasza ojczyzna - to już trzecia edycja, a sporo by można jeszcze poprawić. Troszeczkę podobnie jest z Frostgrave'em. System jest prosty, ale niektóre kwestie wcale nie są oczywiste. Nie wiadomo, czy odległość między figurkami mierzy się od elementu figurki, czy też od podstawki? Albo zasady czarów - niektóre potrafią być bardzo niejasne i hermetyczne. Wychodzi więc na to, że trudno będzie o dobrą zabawę, jeśli i ty i przeciwnik spotykacie się przy stole po to, by za pomocą zwycięstwa w dziecinnej zabawie kompensować sobie pasmo życiowych porażek.  Ta gra wymaga bowiem gotowości do kompromisu i uczciwego rozstrzygnięcia niejednej spornej kwestii. Ale nawet, gdyby zasady były krystalicznie jednoznaczne, to i tak gra ta średnio nadaje się do szachowych pojedynku. A to z powodu jej nieprzewidywalności. Tutaj szansa na to, że łucznik pokona w walce wręcz zakutego w zbroję rycerza jest większa znacznie większa, niż na przykład w WFB (dowolnej edycji). Dlatego strategia godna Hannibala może być udaremniona przez zwykły pech. Najlepsze, co można w takiej sytuacji zrobić, to traktować zabawę jako zabawę właśnie, i cieszyć się z nieprzewidywanego zwrotu akcji.
                Dużo łatwiej o takie podejście, gdy gra toczy się wśród makiet, które rzeczywiście wyglądają jak ruiny średniowiecznego miasta. Na szczęście - łatwo takowe wykonać, jeszcze łatwiej kupić (ale to zwiększa koszty). Większość graczy wkłada w scenerię więcej wysiłku niż w same figurki.


No i to koniec wywodu. Jasno wyłożyłem, że nie ma gry nad Frostgrave. A jeśli ktoś twierdzi inaczej - pod spodem jest miejsce na propozycje.


... minęło jednak ponad pół roku, i warto dopisać kolejne punkty do tej listy.


6) Living Miniature Game


A przecież to jeszcze nie wszystko!


             Mała gra, wydana w serii indie bitewniaków (np taki jak gra figurkowa o filmach kung-fu) zdobyła niespodziewanie wielką popularność na całym świecie. W ciągu półtora roku funkcjonowania na rynku wypuszczono już cztery dodruki podręcznika podstawowego. A skoro krowa daje dużo mleka, to nuże ją doić! Z dość dużą regularnością ukazują się więc materiały dodatkowe: kampania, dodatek o podziemiach, nowe figurki, nowe wersje starych figurek. A do tego - minidodatki. Czyli króciutkie pdfy za grosze (a dokładnie - około 10 zł) zawierające troszkę zasad i troszkę nowych scenariuszy.
A w dodatku całe to rozwijanie gry odbywa się w subtelny i relatywnie miły sposób. Zamiast praktyk w stylu "Sprzedaj nerkę, żeby kupić nowego super-potwora do swojej armii, bo inaczej nie wygrasz żądnej gry" wydawcy stwarzają możliwość. Jeśli chcesz, możesz  nabyć nowe figurki czy dodatki. Ale wcale nie musisz... Nie są bowiem wcale niezbędne, by cieszyć się grą - czy zapewnić sobie zwycięstwo. Z drugiej strony - fajnie wyglądają i nie kosztują dużo... I jeśli nie wyjdzie nam rzut na silną wolę, ulegamy pokusie i kupujemy. Z tym, że w przypadku tej gry - to właśnie pokusa, a nie chamski przymus.


Żeby nie było jednak tak do końca różowo - Frostgrave posiada też kilka istotnych cech, które można określić mianem:








PLUSY UJEMNE

- 1) Kampanijność


(Prawie) nic tak nie cieszy, jak bohater rozwinięty do 41 levelu. I mało jest rzeczy równie frustrujących , jak jego śmierć na 15 levelu. Szczególnie, gdy nie ma sejwów.

 
             Dla wielu ludzi możliwość rozgrywania kampanii to plus wyłącznie dodatni. Przez kilkanaście rozgrywek przeżywamy emocje niczym w brazylijskiej telenoweli: niespodziewane zgony i niespodziewane zmartwychwstania, długotrwałe budowanie potęgi  i nagły upadek, choroby, operacje i romanse, pojawianie się nowych bohaterów i odchodzenie starych, epickie przygody i zmiany płci... Oczywiście to wszystko jest świetną rzeczą, tak długo jak gramy w stałym gronie. Ale wyobraźmy sobie, że chcemy ustawić się z kimś nowym na pojedynczą potyczkę. I wtedy pojawia się problem dysproporcji w poziomie band. Niby we Frostgrave nie jest on tak duży jak np. w Mordheim. W praktyce mag po 3 wygranych potyczkach i zebraniu po nich skarbów ma dużo większe możliwości niż świeżak. Można oczywiście umówić się na nowe bandy - ale wtedy traci się znaczną część zabawy.


- 2) Mechanika wpływa na taktykę.

           Teoretycznie we Frostgrave potyczkę można skończyć na co najmniej dwa sposoby: kradzież skarbów lub wybicie do nogi bandy wroga. A jak gramy w scenariusz, to dochodzi jeszcze jakiś warunek dodatkowy. No i niby mamy wolny wybór - ale w praktyce, zupełnie nie opłaca się bawić w wynoszenie fantów. Rozsądniejszym wyborem jest uzbroić się po zęby wytłuc wroga, zebrać xpki za zabitych, a potem dopiero skarby (i xpki za znaleziska). Dzięki temu banda awansuje aż miło i śpi na pieniądzach.
          Podobnie ma się sprawa ze szkołami magii. Niby jest ich dziesięć - do wyboru, do koloru. Ale w praktyce 60% bierze elementalistę, którego zaklęcia mają znacznie większe zastosowanie na polu bitwy, niż czary sigilisty.


- 3) Bez makiet ani rusz.

         Zakładam, że termin "skradanka" nie jest obcy moim czytelnikom. Do tego typu gier zaliczyłbym Frostgrave. Cholernie ważne jest w tej grze, by być jak najlepiej osłoniętym od możliwych wrogich ataków. Mieć jak najwięcej murków do chowania się, ścian do wspinaczki i wież do chowania w nich skarbów. Można oczywiście grać na gołym stole, ale wtedy los ma nieco zbyt duży wpływ na wynik starcia. Wygra ten, kto pierwszy wyturla więcej dwudziestek. Na stole zatłoczonym makietami ta 20tka również ma swoją wagę - ale można przeciwstawić jej trochę myślenia taktycznego, ostrożności i planowania.
Jakby tego było mało, to w dodatku wiele scenariuszy wymaga jakichś specjalnych budynków: chatek, wielopiętrowej wieży, postumentów itd...
         A makiety mają to do siebie że mogą być drogie, czasochłonne w wykonaniu albo brzydkie. W każdym z tych wariantów zwiększają koszta zabawy, albo obniżają frajdę. I trzeba ich więcej niż do gry w klimacie bitwy pod Grunwaldem.


- 4) 20! Krytyk!

        I dojeżdżamy do końca wychwyconych wad gry. Teraz jeszcze raz wywołam do tablicy losowość. Można ją chwalić - wszak dzięki niej możliwa jest jakże życiowa sytuacja, że nawet najlepiej przygotowany i przeprowadzony plan może się nie udać z przyczyn losowych. Kostka dwudziestościenna używana w grze daje bowiem wielki rozrzut wyników. I nawet bardzo duży modyfikator do rezultatu nie gwarantuje nam, że uzyskamy sumę wyższą niż przeciwnik. Wszak za każdym razem może wypaść 20, podczas gdy nam uda się wyturlać jedynie 19... I wtedy figurka boleśnie odczuwa tą niewielką (zdawałoby się) nierówność. Jeśli do tego używamy zasad opcjonalnych dotyczących trafień krytycznych i ran - to jest już pozamiatane.
        To, jak się podejdzie do tego typu incydentów w dużej mierze zależy, czy jesteśmy ofiarą pecha czy wybrańcem fortuny. Niestety w tym pierwszym wypadku rozrywka może być mało radosna. Ileż można robić dobrą minę do złej gry? A niestety - trzeba się liczyć z tym, że kości nie będą nam sprzyjać i w pewnym momencie doświadczony mag może umrzeć na śmierć pogryziony przez psa z przeciwnej drużyny.


I to tyle refleksji na dzisiaj. Ale z czasem pewnie pojawią się nowe. Gra wciąż się rozwija, wychodzą nowe dodatki, nowe figurki. Środowisko fanów jest bardzo aktywne, a autor gry utrzymuje z nim świetny kontakt (chociażby za pomocą tego bloga). Być może z czasem Frostgrave zmieni swój charakter i trzeba będzie zweryfikować powyższą listę. Na razie jednak - zachęcam was do poznania tej gry. Jeśli lubicie na wpół rpgowe klimaty, ale bez tych ceregieli z wymyślaniem scenariuszy i rozpisywaniem motywacji npców - Frostgrave zapewne spodoba się wam.